با درود این پست مربوط است به آلبوم تازه و جدید استاد اردشیر کامکار که چند وقتی است که توسط شرکت آوای باربد وارد بازار شده و من خودم به شخصه میتونم بگم که یکی از بهترین عالی ترین ناب ترین پر تکنیک ترین آلبوم هایی که تا به حال برای ساز کمانچه وارد بازار شده هستش شما در این آلبوم میتونید متوجه بشید که همین ساز کمانچه که در دورانی از موسیقی ما داشت از بین نوازندگان و .... داشت فراموش میشد چنین کار قوی و عالی رو باهاش اجرا کردن ..... حالا متن پایین که در آلبوم هم موجود هستش و توسط استاد گرانقدر هوشنگ کامکار نوشته شده رو برای شما عزیزان تایپ کردم تا بیشتر با این اثر آشنا بشید در آخر به شما پیشنهاد میکنم حتما حتما این اثر رو تهیه کنید من که تا به امروز ۱۰۰۰۰ بار این کار رو گوش دادم .

اردشیر کامکار را میتوان جزو اولین نوازندگانی دانست که تکنیک قدرت و امکانات صوتی مهجور کمانچه را کشف کرد و به نمایش گذاشت .

(( کنسرتینو برای کمانچه و ارکستر )) او در سال 2000 گواهی است بر استفاده ی خلاقانه از سازی که سال ها بود تلاش چندانی برای استفاده از امکانات و پیشرفت تکنیک ها واصول نوازندگی آن به عمل نیامده و در حد فیدل نوازی قرون وسطی بود .

سازی که خصوصا بعد از رواج ویلون در ایران در میان مردم هم محبوبیت چندانی نداشت با همت او و دیگر استادان کمانچه اکنون چنان مورد توجه و علاقه ی جوانان واقع شده که حتی دختران و خانم های جوان نیز در یادگیری کمانچه به پیشرفت های شایانی نائل شده اند .

نی نوا – کلیدر – ترکمن – عصیان

اجرای آثاری از : حسین علیزاده و محمدرضا درویشی با همکاری ارکستر سمفونیک ناسیونال اکراین

رهبر ارکستر : ولادیمیر سیرنکو

6و7 دی 1387 تهران تالار بزرگ کشور

 تکنوازان : حسین علیزاده ( شورانگیز ) - مسعود شعاری ( سه تار ) - بهداد بابایی ( سه تار )

هوشیار خیام ( پیانو ) - پاشا هنجی ( نی ) - وفا مصباحی ( نی )

سلام این پست بیشتر برای کسانی نوشتم که نتونستن به این اجرا بیاین و همین طور هم یه گزارشی که واقعا نمیشد ننوشت ..... شب دوم ( 7دی )

(( کلیدر )) ساخته محمدرضا درویشی - 1386

خوب این اجرا تقسیم شده بود به دو بخش که بخش اول این اجرا قطعه (( کلیدر )) ساخته محمدرضا درویشی که این قطعه بر اساس کتاب کلیدر نوشته استاد محمود دولت آبادی که سوییتی بود برای ارکستر زهی

و در ( 8 قسمت ) که در سال 1386 توسط دوریشی ساخته ....

-درباره این قطعه در آنتراک خیلی صحبت میشد و میشه گفت هم طرفدار داشت و هم طرفدار نداشت ولی به نظر شخص من که این قطعه رو گوش دادم واقعا نمونه بود و شاید بشه گفت ارکستر اکراین اگر یه قطعه رو خوب اجرا کرد این قطعه بود و کلا فضای قطعه جوری بود که به فکر فرو می بردتون و اگر این قطعه رو نوازندهای ایرانی این قطعه رو اجرا میکردند میتونستند حس بیشتری به شنونده بدن که متاسفانه چنین اتفاقی نیافتاد و نوازندها بیشتر قصد داشتند که کارو اجرا کنن فقط ولی حیف این قطعه قوی و تنظیم به باد رفت ......

آنتراک 20 دقیقه . . . . .

برای دیدن بقیه مطالب اینجا کلیک کنید =>